Zajęcia dodatkowe i metody pracy

Dzieci to mali odkrywcy. Codziennie dostrzegają i zapamiętują wiele szczegółów. Zadaniem opiekunów jest stworzenie im jak największej liczby okazji do poznania świata, otoczenia i samych siebie.

Zabawa to jedną z najlepszych form wspierania naturalnej chęci eksplorowania i poznawania otoczenia oraz przyswajania nowej wiedzy i umiejętności przez dzieci. Zabawa umożliwia wielostronny rozwój dziecka. Kształtuje podstawy intelektualnych, społecznych, fizycznych i emocjonalnych umiejętności niezbędnych w dalszych etapach życia. Zabawa toruje drogę uczeniu się, a jednocześnie jest czynnością, której dziecko oddaje się w pierwszych latach swojego życia z naturalnym zapałem i upodobaniem.

Zajęcia edukacyjne i rozwojowe prowadzone w Zielonej Drodze mają przede wszystkim charakter zabawy. Mają one w swym nadrzędnym celu sprawiać radość naszym podopiecznym, pobudzać ich naturalną kreatywność i ciekawość oraz budować ich poczucie wartości i samoświadomości.

Akademia Rozwoju Zielona Droga - Żłobek, Przedszkole, Strefa Rozwoju, Żłobek, Przedszkole zajęcia

Stosowane metody pracy

Mają na celu zapoznanie dzieci i rodziców z naszą placówką. Są to spotkania, w trakcie których dzieci biorą czynny udział w różnych formach aktywności zawierających wszelkie elementy zabaw ogólnorozwojowych.  Oswajają się z nowymi koleżankami i kolegami, z opiekunkami oraz z nowym otoczeniem. Z reguły są to trzydniowe darmowe zajęcia, trwające od 30 do 90 minut w zależności od indywidualnych potrzeb dziecka. Jeżeli zachodzi taka potrzeba, liczba dni adaptacyjnych jest wydłużana.

 

Zajęcia adaptacyjne przeprowadzane są w III etapach:

  1. Uczestnictwo dziecka w zajęciach wraz z rodzicem lub opiekunem.
  2. Rodzic staje się obserwatorem pracy dziecka w grupie.
  3. Samodzielne (bez rodzica w sali) uczestnictwo dziecka w zabawach w grupie.

Są to różnorakiego rodzaju aktywności wykorzystujące metody dydaktyczne dostosowane do potrzeb oraz umiejętności dzieci, których celem jest ich wszechstronny rozwój – intelektualny, emocjonalny, artystyczny itd, których celem są np:
nauka samodzielnego wykonywania czynności fizjologicznych i higienicznych, nauka samodzielnego spożywania posiłków, ubierania się i rozbierania, rozwój mowy i wzbogacaniu słownictwa dziecka, zdobywanie ogólnej wiedzy o otaczającym świecie, kształtowanie zdolności do empatii i umiejętności zachowań społecznych, itp.

Poprzez ruch, aktywność fizyczną, naukę higieny, odpowiednią dietę,  zajęcia tematyczne i kontakt z przyrodą pokazujemy dzieciom jak dbać o siebie oraz otaczający je świat. Jeżeli tylko sprzyjają temu warunki atmosferyczne, organizowane są zajęcia oraz zabawy na świeżym powietrzu – posiadamy własny plac zabaw oraz część rekreacyjną. Wiosną zakładany jest miniogródek „Zielonej Drogi”, którym zajmują się opiekunowie wraz z dziećmi i z których „plony” stają się częścią codziennego menu.

Do placówki zapraszani są rożnego rodzaju goście, którzy poprzez wykonywany zawód i/lub swoje pasje związani są z szeroko rozumianą tematyką zdrowotną i ekologiczną. Także w trakcie spotkań z rodzicami oraz organizowanych warsztatów staramy się przybliżać ideę zdrowego, harmonijnego i ukierunkowanego na naturalność życia.

Jest to metoda wychowania muzycznego stworzona przez E.Jaques-Dalcroze`a. Istotą zajęć jest odtwarzanie przebiegu muzycznego za pomocą ruchów ciała, ale jest to również taniec, śpiew, gra na instrumentach, improwizacja ruchowa oraz instrumentalna. Metoda ta poprzez ruch, śpiew i tworzenie wykorzystuje tkwiące w dziecku potrzeby ruchu i aktywności – wychowuje człowieka nie tylko wrażliwego na sztukę, ale samodzielnego, inteligentnego, aktywnego, sprawnego fizycznie, przyszłego odbiorcę muzyki, a często jej wykonawcę i twórcę.

Glottodydaktyka to sposób przygotowania do nauki czytania i pisania. Z chwilą rozpoczęcia przez dziecko edukacji przedszkolnej zwraca się szczególną uwagę na prawidłowy rozwój narządów mowy, poprzez stosowanie różnorodnych ćwiczeń i zabaw. Nauczyciel prowadzi również ćwiczenia, które mają na celu uświadomienie dzieciom konieczności prawidłowego oddychania. Naturalne zainteresowanie pismem pojawia się u dzieci już w drugim roku życia, a zatem wykorzystując naturalny potencjał dziecka, możemy swobodnie rozpocząć zabawę literkami już na przełomie drugiego i trzeciego roku życia. Podstawą glottodydaktyki jest: praca nad prawidłowym rozwojem narządów mowy; przygotowanie dzieci do syntezy i analizy fonemowej mowy (składanie i dzielenie wyrazów na głoski) – głoskowanie zgodnie z zasadami fonetyki, tzn. tak jak słyszymy, a nie jak piszemy; wykorzystanie klocków LOGO do pracy z dzieckiem. Na zajęciach z glottodydaktyki każde dziecko jest traktowane indywidualnie (praca przebiega wielopoziomowo), zadania dostosowane są do indywidualnych możliwości dziecka.

Dzieci, które od najwcześniejszych lat mają okazję do słuchania różnorodnej muzyki, stają się wrażliwsze, nie tylko pod względem muzycznym, ale również emocjonalnym, plastycznym i społecznym. Umiejętnie dobrana muzyka potrafi wyciszyć negatywne emocje i pobudzić pozytywne. Ważnymi elementami na zajęciach są: klaskanie, tupanie, podskoki, gesty, krzyk, wykonywanie rytmicznych ruchów ciałem, maszerowanie. Celem tych zajęć jest bowiem pogłębienie percepcji muzyki, uświadomienie przez dziecko własnych stanów emocjonalnych i wyrażenie ich właśnie ruchem, gestem, werbalnie. To także doskonała okazja do nauki czucia i panowania nad własnym ciałem.  Bardzo przyjemną częścią muzykoterapii jest relaksacja: ćwiczenia oddechowe w pozycji leżącej i siedzącej tak, aby wzmocnić odprężenie fizyczne i psychiczne.

Podczas zajęć plastycznych wykorzystywane są różnorodne techniki: malowanie palcami, rysowanie świecą, malowanie na podkładzie klejowym, grysikowym, rysunek węglem, pastelami, kredą, stemplowanie, prace wykonane z włóczek, szmatek, kasz i makaronów, zabawy z gliną, masą papierową i wiele innych. Zajęcia rozwijają dziecięcą wyobraźnię, zdolności manualne, ekspresję plastyczną, pomagają uwierzyć we własne siły, wzmagają poczucie własnej wartości, uczą cierpliwości.

W trakcie zajęć, przy wsparciu osoby prowadzącej,  dziecko tworzy w miarę swoich możliwości różnorakie formy artystyczne, np. obrazki, modele z gliny/plasteliny, czy też swoje własne historie/opowiadania, a następnie podejmuje próby opowiedzenia/podzielenia się efektami swojej pracy z innymi. Od dziecka nie wymaga się specjalnych umiejętności czy talentu artystycznego. Prowadzący nie skupia się także na technice pracy, prawidłowym wykorzystywaniu czy trzymaniu narzędzi. Ważny jest sam proces tworzenia, ekspresja emocji, a także późniejsze dzielenie się efektami swojej pracy. To odróżnia zajęcia z arteterapii od zajęć plastycznych.  W przypadku arteterapii prowadzący zajęcia nie jest nauczycielem czy krytykiem, ale spełnia rolę przewodnika i towarzysza. To umożliwia dziecku nieskrępowany proces twórczy, pobudza wyobraźnie, kreatywność i wykorzystuje naturalną spontaniczność dziecka. Arteterapia z powodzeniem stosowana jest do zmniejszenie poziomu napięcia i uwolnienie negatywnych emocji, rozwijania umiejętności interpersonalnych oraz wrażliwości na drugiego człowieka oraz otaczający świat.

Prowadzenie ćwiczeń tą metodą ma na celu stworzenie dziecku okazji do poznania własnego ciała, usprawnienia motoryki, poczucia własnej siły, sprawności i w związku z tym możliwości ruchowych. Dzięki temu dziecko zaczyna mieć zaufanie do siebie i zyskuje poczucie bezpieczeństwa. Podczas ćwiczeń uczestnik terapii poznaje przestrzeń, w której się znajduje, przestaje ona być dla niego groźna, czuje się bezpieczniej, staje się aktywny i przejawia większą inicjatywę. Ćwiczenia odbywają się w parach lub w grupie, mogą w nich uczestniczyć rodzice lub rodzeństwo, co sprawia, że dziecko czuje się bezpiecznie i chętnie ćwiczy. Wiele ćwiczeń na zajęciach prowadzonych metodą Weroniki Sherborne stanowi dla dzieci dużą atrakcję i wesołą zabawę w grupie, stwarza możliwość do twórczego działania oraz pobudza spontaniczność i aktywność własna dziecka.

Zabawy manipulacyjne polegają na manipulowaniu przedmiotami z użyciem wszystkich dostępnych strategii sensomotorycznych, np.: chwytaniu, oglądaniu, wkładaniu, przesuwaniu, wyjmowaniu, przekładaniu z rączki do rączki, uderzaniu jeden przedmiot o drugi, rzucaniu, turlaniu, potrząsaniu, wpychaniu itp. Dziecko, manipulując przedmiotami angażuje spostrzeżenia wzrokowe, słuchowe, dotykowe oraz ćwiczy ruchy rąk. Zabawy manipulacyjne stanowią podstawę do późniejszych, bardziej skomplikowanych zabaw.

Zabawy konstrukcyjne to manipulowanie przedmiotami w celu skonstruowania czegoś z gotowych elementów, także według wzoru (np. budowanie z klocków lego i klocków drewnianych wieży, składanie układanek, lepienie z plasteliny) lub stworzenia czegoś na nowo (po swojemu). Dzieci używają przedmiotów do budowania i konstruowania innych rzeczy.  Ten rodzaj zabaw pozwoli doskonalić funkcje wzrokowo-ruchowe, wyzwala pomysłowość, pobudza wyobraźnię, uczy obserwacji, systematyczności, wytrwałości, pokonywania trudności, ćwiczy skupienie uwagi

Bajkoterapia to jedna z metod dziedziny zwanej biblioterapią, która zakłada stosowanie literatury w celu stymulacji rozwoju i poprawy jakości życia.Mówiąc najprościej, bajkoterapia to terapia przez tekst literacki, przez historię. Chyba wszystkie dzieci lubią słuchać baśni, tajemniczych opowieści. Jak wykazały badania, czytając określone historie,  można dziecku pomóc w wielu trudnych dla niego sytuacjach emocjonalnych, takich jak np. irracjonalne lęki lub pierwsze dni w nowym środowisku. Celem tej metody jest bowiem lepsze zrozumienie dziecka oraz jego problemu, dostarczenie mu wiedzy oraz pozytywnych wzorców zachowania. Bajkoterapia sprawia, że dziecko poznaje różne sposoby myślenia, jak i działania, dzięki czemu potrafi sam stawić czoła problemom. Czytanie można wzbogacić również dodatkowymi formami pracy z malcem, często stosuje się np. techniki plastyczne. W bajkoterapii wykorzystuje się nie tylko tradycyjne bajki, ale również tzw. bajki terapeutyczne, pisane według pewnego schematu.

Metoda oparta o dobór różnorodnych technik pracy z dziećmi: dźwięk, ruch, plastyka. Opierająca się często o utwory z zakresu muzyki klasycznej pozwala dzieciom kształtować koordynację wzrokowo-ruchową, odnajdywać się w przestrzeni, a także kształcić swoją sprawność w wielu zakresach. Metoda szczególnie lubiana przez dzieci przez swoja różnorodności i dynamiczność.

Metoda dobrego startu, poprzez zaangażowanie wielu zmysłów, usprawnia koncentrację, poprawia pamięć i wyzwala operacje myślowe. Dzięki zastosowanym ćwiczeniom doskonalona jest też prawidłowa wymowa oraz rozwijany jest słuch fonematyczny, m.in. poprzez wyodrębnianie sylab i głosek z wyrazów. Wyrabiane są także umiejętności prawidłowego trzymania i posługiwania się narzędziem pisarskim. Usprawniana jest koordynacja oko-ręka oraz umiejętności grafomotoryczne. Dzięki ćwiczeniom kształtowane są również umiejętności mieszczenia się w liniaturze podczas odtwarzania wzoru szlaczków oraz ciągów znaków litero podobnych. Metoda dobrego startu ma również wpływ na rozwój emocjonalny dziecka. Dzięki niej dziecko uczy się wiary we własne możliwości, nabywa umiejętność samokontroli oraz odkrywa własne zdolności

Dogoterapia wykorzystywana jest m. in. w edukacji oraz psychoterapii dzieci i młodzieży, zarówno tych zdrowych, jak i z problemami rozwojowymi, czy niepełnosprawnosciami. Pies, poprzez bezwarunkową akceptację, zaspokaja potrzebę bliskości, łagodzi poczucie samotności, odrzucenia czy lęku. Poprzez swoją miękką sierść i temperaturę ciała wyższą niż u człowieka przywołuje wspomnienia z okresu niemowlęctwa – bliskość rodzica, głaskanie i przytulanie się do niego sprzyja rozluźnieniu mięśni i zrelaksowaniu się. Kontakt z czworonogiem pomaga radzić sobie z trudnymi emocjami. Wyróznia się następujące formy dogoterapii

spotkania z psem – polegające na stworzeniu pozytywnej relacji pomiędzy uczestnikami spotkań a psem; takie zajęcia mają na celu dostarczenie pozytywnych emocji i satysfakcji z obcowania z psem, rozluźnienie atmosfery;

edukacja z psem – takie zajęcia najczęściej odbywają się w przedszkolach i szkołach; mają na celu zmotywowanie do nauki poprzez aktywny udział psa w zajęciach; uczestnicy chętniej się uczą i przyswajają przekazywane informacje;

terapia z psem – polegająca na wspieraniu rehabilitacji; ukierunkowana jest na konkretny cel w porozumieniu ze specjalistami.